زنان، فرهنگ ایثار و شهادت و چالش‌هاى پیش‌رو
بیژن سیدی

مقدمه:
با آغاز تهاجم ارتش بعث به مناطق غرب و جنوب كشور نخست ساكنان مناطق جنگى درگیر پیكار شدند، آنگاه رزم‌آوران تازه نفس به جبهه‌ها گسیل شدند. در مقاومت‌هاى اولیه، نقش زنان كمتر از مردان نبود. در پى این حادثه، زنان با روحیه‌اى عاطفى خود را با یك مسأله رو به رو دیدند. از یك سو با گسیل فرزندان و مردان خانواده به جبهه‌ها، خانه‌ها از نظر سرپرستى با مشكل روبه‌رو می‌شد و از سویى روحیه عاطفى برخى زنان مانع اعزام عزیزانشان به جبهه‌ها بود.
با اعزام رزمندگان به جبهه‌ها بسیارى از خانواده‌ها سرپرستان خود را تا مدتها از دست دادند. به این ترتیب وظیفه اداره خانه‌ها به عهده زنان گذاشته شد و آنان در عین تحمل دشواری‌هاى ناشى از محاصره اقتصادى ناگزیر بودند وظیفه اداره خانواده را نیز بر گردن گیرند. زنان به این نقش نیز بسنده نمی‌كردند و با تشكیل گروه‌هاى مختلف به تهیه پوشاك، مواد غذایى و برخى نیازمندی‌هاى جبهه می‌پرداختند؛ چه بسیار زمانى كه زینت‌آلات خود را براى پیشبرد جنگ تقدیم جبهه‌ها كردند. پس زنان اگرچه به حكم ضرورت باید می‌ماندند و برخى تداركات جنگى را به گردن می‌گرفتند، اما باز چه بسیار شیرزنانى كه با ایمانشان چون كوه سلاح بر كف گرفته و به جبهه‌ها رفتند.